สวัสดีค่ะ

   ทีแรกกะว่า Fan-Fiction จะได้ขึ้นก่อน แต่ปรากฎ Project Halloween ที่เขียนร่วมกับน้องสาวได้ขึ้นก่อนซะงั้น เพราะแรงผลักแรงถีบสินะ หุหุ ก็อย่างหัวข้อแหละนะคะ เป็นนิยายสำหรับเทศกาลฮาโลวีนค่ะ สั้นที่สุดที่เราเคยเขียนมาเลย

  อธิบายก่อน คนที่แต่งพล็อต และตรวจบรู๊ฟ คือ เรา แต่ คนที่ลงมือเขียนทั้งหมดคือ นู๋ Dee นะคะ เรื่องนี้มีฉากนิดหน่อย ดังนั้น เราจะลงแค่ส่วนแรก สำหรับส่วนหลัง ก็ตามไปโหลดอ่านได้ที่ link ด้านล่าง ส่วนแรกนะคะ

Warning : นิยายเรื่องนี้ เป็นเรื่องระหว่างชายรักชาย ดังนั้น หากท่านที่บังเอิญมาพบแล้วไม่ได้สนใจในด้านนี้ ก็กลับออกไปได้นะคะ แล้วก็ขอความกรุณาอย่า copy หรือ เอาไปลงที่อื่น โดยไม่ได้รับอนุญาตจากทั้งเรา และ นู๋ Dee ด้วยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ 

 

My Dear INCUBUS

 

---**---**---**---

 

ปลายเดือนตุลาคมมักเป็นช่วงที่อากาศหนาวไม่มากนัก หากแต่รัฐไอโอวาอยู่ค่อนไปทางเหนือ ทำให้อากาศมีลักษณะคล้ายกับรัฐในมิดเวสต์โดยทั่วไปคือหนาวจัดและร้อนจัดมากกว่ารัฐที่อยู่ล่างลงไปในสหรัฐอเมริกา

 

วันนี้ทั้งวันดูจะเป็นวันวุ่นวายสำหรับเคนนี่ซึ่งเป็นพวกรักสงบ ไม่ค่อยสุงสิงปาร์ตี้กับใครเขา ตั้งแต่เช้ารอบด้านก็มีแต่งานรื่นเริงไม่เว้นบ้าน ดูอย่างห้องเช่าข้างเขานั่นปะไร คู่รักนักศึกษาที่แก่กว่าเขาเปิดเพลงเกี่ยวกับผีๆ ตั้งแต่สาย แถมยังจัดหน้าห้องตัวเองให้มีหัวฟักทองแกะสลัก...แน่นอนว่าของปลอม แล้วพากันแต่งชุดพ่อมดแม่มดอย่างไม่ต้องอายใคร เพราะเด็กและวัยรุ่นละแวกนี้ก็แต่งตัวใกล้เคียงกัน บ้างก็ใส่หน้ากากผี บ้างก็เอาผ้าพันแผลใส่ทิงเจอร์ฯ มาแปะตามร่างกายให้ดูน่ากลัว ...บางคนที่ชอบความน่ารักและความสวยงามสักหน่อย ก็จะเลือกพวกชุดพ่อมดแม่มด หรือกระทั่งแดร็กคูล่าก็ยังเป็นที่นิยมกันมากอยู่

 

ตอนนี้เย็นมากแล้ว อุณหภูมิก็ลดลงตาม ...เคนนี่ใช้แขนที่ไม่ได้เต็มไปด้วยมัดกล้ามอย่างหนุ่มนักกีฬากอดอกตัวเองแน่น เขาเป็นคนขี้หนาวแม้จะเกิดในรัฐที่มีสภาพอากาศหนาวจัดแบบนี้ก็ตาม

 

ชายหนุ่มพาตัวเองเข้าห้องหลังมองบรรยากาศครื้นเครงจนเริ่มเบื่อ... บนโต๊ะญี่ปุ่นเล็กๆ บริเวณมุมห้องมีลูกกวาดและช้อคโกแลตวางอยู่หนึ่งโหลใหญ่ แม้เคนนี่จะมีเชื้อสายอินเดียนกึ่งหนึ่งอยู่ในตัวแต่เขาก็ไม่ได้ปฏิเสธวัฒนธรรมใหม่ๆ ที่กลืนกินการดำเนินชีวิตในรูปแบบเก่าไปจนสิ้น เขาออกจะชอบด้วยซ้ำที่มีเด็กๆ มาเคาะประตูห้องแล้วถาม “Trick or treat?” พร้อมด้วยรอยยิ้มกว้างใสบริสุทธิ์ มันทำให้เขารู้สึกเหมือนไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว

 

แต่ตอนนี้ห้องของเขาก็เหมือนเป็นอีกโลกหนึ่ง ดูแล้วเงียบเหงาไม่ผิดอะไรกับการอยู่ในป่าเพียงลำพัง ชีวิตเคนนี่ช่างเรียบง่าย... พ่อและแม่ต่างอยู่ที่รัฐอิลลินอยส์ ส่วนตัวเขาที่เอ็นท์ติดมหาวิทยาลัยไอโอว่าก็ย้ายมาอยู่ห้องเช่าที่ห่างไปเพียงไม่กี่กิโลเมตรเท่านั้น วันๆ ก็มีแค่เรียนกับทำงานพิเศษ เพื่อนสนิทก็มีไม่มากทำให้เขาดูออกจะโดดเดี่ยวสักหน่อยในสายตาเพื่อนฝูง

 

เคนนี่รักสัตว์ และเขาเคยคิดจะเลี้ยงสัตว์เลี้ยงสักตัว แต่ก็หวาดเกรงความยึดติดในสิ่งที่รักของตนเอง จะส่งผลเมื่อถึงเวลาที่มันจากเขาไป

 

เสียงเคาะประตูเบาๆ ดังขึ้นขัดจังหวะความคิด พร้อมกับเสียงเล็ก ๆ ของเด็กกลุ่มหนึ่ง

 

Trick or treat~~”

 

เคนนี่ยิ้ม...ชายหนุ่มหยิบเหล่าลูกกวาดที่เตรียมไว้ขึ้นมากำหนึ่งก่อนส่องไปที่ตาแมว และพบว่าหน้าประตูมีเด็กหญิงสามคนยืนเรียงหน้ากระดานและยิ้มแฉ่งอวดฟันหลออย่างรอคอย

 

Treat” ชายหนุ่มตอบกลับก่อนเปิดประตูออกไป พลางยื่นลูกกวาดให้มือเล็กๆ ที่ยื่นมารับคนละ 2-3 อัน เหล่าเด็กหญิงยิ้มแป้นก่อนหันหลังเดินจากไป เพื่อไปเคาะประตูยังบ้านอื่นๆ ต่อไป

 

เคนนี่มองเด็กเหล่านั้นอีกพักใหญ่ก่อนปิดประตูกลับเข้าสู่โลกเดิมของตนเอง ...ขณะที่กำลังมองแสงไฟงานเทศกาลซึ่งเห็นได้จากหน้าต่าง ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นอีก และคราวนี้เป็นเสียงเด็กชายที่กึ่งๆ จะแตกเนื้อหนุ่ม ...เคนนี่จำได้

 

ออร์แลนด์ เป็นเด็กวัยรุ่นที่อยู่ซอยถัดไป ...เด็กหนุ่มมีอัธยาศัยดีและขี้เล่น ดูตามจากลักษณะนิสัยแล้วออร์แลนด์ยังคงเห็นว่าเทศกาล Trick or treat สนุกสำหรับเขาอยู่ไม่เสื่อมคลาย

 

คราวนี้เคนนี่ไม่ตอบกลับ เพียงแค่หยิบลูกกวาดขึ้นมาโดยเลือกเฉพาะช็อคโกแลตเท่านั้นติดมือมาด้วย เพราะจำได้ว่าเด็กชายชอบทานช็อคโกแลตมาก

 

และเป็นจริงดังคาด ออร์แลนด์ยืนยิ้มอยู่หน้าประตูพลางแบมืออย่างรู้ดี ว่าเคนนี่ต้องมีขนมมาให้ “โห... เคนนี่ ผมรักพี่จัง ช็อคโกแลตหมดเลย”

 

พี่รู้ว่าเธอชอบน่ะสิ แล้วนี่มาคนเดียวหรือไง? เพื่อนๆ ล่ะ”

 

ออร์แลนด์เบ้ปากอย่างหมั่นไส้แต่กลับดูน่ารักในสายตาคนอื่น “ก็พวกนั้นบอกว่า หมดวัยจะมาเคาะประตูขอขนมแล้ว ผมเลยมาเล่นคนเดียว” เคนนี่โยกหัวเด็กหนุ่มด้วยความเอ็นดูก่อนกล่าว

 

เธอนี่ขี้เล่นไม่มีเปลี่ยนเลยนะ เอาล่ะรอตรงนี้ พี่มีของแถม” เคนนี่หายกลับเข้าไปในห้องอีกครั้ง และกลับออกมาพร้อมโคมไฟฟักทองอันเล็กที่มีหลอดไฟติดอยู่ข้างใน ชายหนุ่มเพียงบังเอิญซื้อมาเพราะเห็นว่าน่ารัก แต่จนแล้วจนรอดก็ได้แต่นึกว่าจะซื้อมาทำไม

 

พี่ให้”

 

ว้าววว ขอบคุณครับ” ออร์แลนด์รับมาอย่างว่องไวก่อนแนบแก้มกับอีกฝ่ายเป็นการขอบคุณ และวิ่งจากไปอย่างร่าเริง เคนนี่ส่ายหัวน้อยๆ พลางนึกว่า อายุก็ไม่ใช่น้อยๆ ยังติดนิสัยป้าโรซี่ผู้เป็นแม่มาทำแบบนี้อยู่อีก หากเป็นสาวๆ แล้วยังทำแบบนี้อยู่ คงเป็นเรื่องอันตรายอยู่ล่ะนะ ก็หน้าตาไม่ได้ขี้เหร่ตรงไหนเลย

 

...ค่ำนั้นมีเสียงเคาะประตูไม่ถี่นัก แต่ก็เล่นเอาขนมในโหลเหลืออยู่เพียงก้นๆ

 

เวลาผ่านเลยจนเกือบเที่ยงคืนแล้ว เคนนี่คาดว่าคงไม่มีเด็กที่ไหนมาเคาะประตูอีกก็เตรียมจะไปดื่มนมอุ่นๆ นอน หากเพียงแต่เอื้อมมือออกไปยังไม่ทันได้ปิดไฟ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นเป็นจังหวะหนักแน่น

 

Trick or treat?”