สวัสดีค่ะ ตอนที่ 5 แล้วเนะ เอามาเปลี่ยนบรรยากาศ anime บ้างละกัน

Warning : fan-fiction เรื่องนี้ เป็นแนว Yaoi หรือ ชายรักชายค่ะ หากท่านไม่มีความสนใจทางด้านนี้ เชิญกลับออกไปได้ค่ะ และขอความกรุณาผู้ที่จะนำไปลงที่อื่น (แม้จะมีหรือไม่มีก็ตาม ก็ไม่ได้เขียนเก่งไรถึงขั้นว่าจะมีใครเอาไปลงที่อื่นหรอก แต่ของแบบนี้เขาเรียกกันไว้ก่อนน่ะค่ะ) ว่าบอกเราซักนิด เครดิตชื่อคนเขียนอย่างเราซักหน่อย จะขอบคุณมากค่ะ

 

Sengoku Basara Fan-Fiction (ประหลาด)

Masa x Yuki

-A road in Dream-

            น้ำ...ซึ่งนำพาตนเองอย่างอ่อนโยน...

            บางครั้ง...ก็รุนแรงราวกับจะมอบบทลงโทษให้แก่ผู้คน...

            น้ำที่รุนแรงนี้ ทำให้ดินแดนของไค ต้องจมอยู่ภายใต้นั้น...

            นำพาความโศกสลด มาสู่ผู้คน

 

*********************************

 

            ทาเคดะ ชินเก็น ถูกพบร่างอยู่ริมแม่น้ำ พร้อมกับยูกิมุระ...ชายซึ่งเป็นผู้นำแห่งดินแดนนี้ นำพาทุกคนไปสู่แสงสว่างฤดูใบไม้ผลิอันสดใส บัดนี้กลับนอนนิ่ง หลับใหล...ด้วยสีหน้าอันซีดเซียว...

            บรรดาทหารของทาเคดะ ผู้คนแห่งไค ต่างพากันนิ่งเงียบ ทั้งยืน และนั่งเฝ้า ‘นายท่าน’ ด้วยสีหน้าเป็นทุกข์เหมือนกันทุกคน...

            ข่าวที่อุเอสึงิ  เคนชิน มังกรแห่งเอจิโกะ ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสด้วยฝีมือ ท่านหญิงโน และโมริ รันมารุ ยิ่งทำให้ทุกคนใจหาย พันธมิตรตะวันออกในเวลานี้ เหลือผู้นำเพียงแค่คนเดียว คือ ดาเตะ มาซามุเนะ แห่งโอชู เท่านั้น

            ยูกิมุระ เอาแต่นิ่งเงียบ..อยู่ข้าง ๆ ชินเก็น

            ข้าได้ข่าวมาว่า โนบุนางะ เคลื่อนกำลังพลไปที่ยามาชิโร่ บางทีอาจพักที่วัดฮอนโนจิ เพื่อเตรียมตัวบุกดินแดนแถบทะเลเซโตะก็เป็นได้”  หลังจากที่ได้พบกับคาซึงะซึ่งมุ่งมั่นจะไปจัดการโนบุนางะเพื่อแก้แค้นด้วยตนเองแล้ว ซาสุเกะที่กลับมาไม่ทันเหตุร้ายของชินเก็น ก็ได้รวบรวมสติส่งนินจาออกไปสืบข่าวอีกครั้งในเวลาอันย่ำแย่เช่นนี้เพื่อให้ใช้ข้อมูลเป็นแนวทางในการตัดสินใจของมาซามุเนะ

            ไม่น่าเป็นไปได้ ทั้งโมริ และ โจโซคาเบะ คานอำนาจกันมานาน ทั้งยังมิได้ประกาศความเป็นศัตรูกับโอดะเหมือนพวกเรา ถ้าคิดจะโจมตี โอดะน่าจะโจมตีพวกเรามากกว่า”  โคจูโร่ออกความเห็น ซึ่งทุกคนในที่นั้นก็เห็นพ้องต้องกัน และคอยฟังสิ่งที่ชายหนุ่มเอ่ยต่อมา

            ...น่าจะเป็นกับดัก จากศึกที่นากาชิโนะ พวกเราสูญเสียไพร่พลเป็นจำนวนมาก จึงไม่พร้อมที่จะทำศึก แถมทั้งพยัคฆ์แห่งไค และเทพสงครามแห่งเอจิโกะ ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสโอดะควรจะฉวยโอกาสนี้ กำจัดพวกเราให้สิ้นซาก แล้วค่อยไปโจมตีแถบทะเลเซโตะก็คงมิช้าไปหรอก”

            ถ้าเช่นนั้น มาเอดะ เคย์จิ ก็ยังพอมีเวลาที่จะไปเกลี้ยกล่อมผู้นำทั้งสองได้ ส่วนการเคลื่อนพลไปยามาชิโร่ ก็คือกับดักที่ล่อให้พวกเราไปติดกับนั่นเอง”  ซาสุเกะสรุปทุกอย่าง พลางดวงตาของนินจาอันคมกริบก็หันไปมองยูกิมุระที่นั่งนิ่งราวกับอยู่ในภวังค์

            ตอนนี้ กำลังพลที่เหลืออยู่ของทั้งโตกุกาวะ และ อาไซ  ปรารถนาจะแก้แค้นให้นายของพวกเขา ความรู้สึกเหล่านั้น เวลานี้ ทาเคดะ และ อุเอสึงิ ก็ได้เข้าใจอย่างถ่องแท้เช่นกัน”  ซาสุเกะย้ำชัดทุกถ้อยคำ ทั้งดวงตาก็ยังไม่ละไปจากร่างที่ดูราวกับไร้ชีวิตของเด็กหนุ่ม เขาหวังจะให้ทุกคำสนทนานี้แทรกซึมเข้าไปถึงห้วงแห่งความเศร้า และแปรเปลี่ยนเป็นพลัง

            ให้เปลวเพลิงสีแดง ได้โชติช่วงในสนามรบ

            พวกเราไม่พร้อมจะทำศึกอยู่แล้ว...เพียงแค่ตั้งรับก็เต็มกลืนด้วยซ้ำ ถ้าโอดะคิดจะกำจัดพวกเรา ก็แค่ส่งกองทัพเข้ามาก็เพียงพอ แต่ถึงกับใช้วิธีลอบทำร้ายผู้นำแทนเช่นนี้ ก็เพื่อให้พวกเราหวาดกลัว...ให้พวกเราเคียดแค้น สร้างสงครามแห่งความแค้นไปทั่วทุกผืนดิน...”  โคจูโร่เอ่ยอย่างสุขุม พลางมองนายเหนือหัวที่ตั้งแต่ พบชินเก็น และยูกิมุระ ที่ปลายน้ำแล้ว ก็ยังไม่พูดอะไรออกมาแม้แต่คำเดียว

            ดวงตาสีน้ำตาลข้างเดียวนั้น จ้องมองยูกิมุระ ที่ไม่ได้รู้สึกถึงตนเองเลยแม้แต่น้อย

            “...พวกนั้น เปลี่ยนแปลงความฝันที่จะรวมแผ่นดิน ให้หลงเหลือเพียงความอาฆาตแค้นเท่านั้น จากนั้นก็นั่งหัวเราะเยาะพวกเราซึ่งเต้นรำไปตามที่มันต้องการ...คนที่คิดแผนการเลว ๆ อย่างนี้ได้ จะมีก็แต่...”

            โคจูโร่”  เสียงของนายที่แทรกเข้ามาทำให้ชายหนุ่มหยุดชะงัก...ใบหน้าของมาซามุเนะค่อย ๆ คลี่ยิ้มออกเมื่อบ่าวหันมา

            ทำไม...เราไม่เดินเข้าไปในกับดักเสียเลยล่ะ”

            ท่านมาซามุเนะ?”

            ไม่ว่าอย่างไร ตอนนี้จอมมารก็อยู่ที่ยามาชิโร่ แล้ว ไม่ว่าจะตอนนี้ หรือครั้งหน้า เราก็ต้องได้เจอเจ้าอาเคจิแน่นอน ข้ารู้ว่าเจ้าต้องการบอกอะไร โคจูโร่” 

            ท่านมาซามุเนะ”  มังกรตาเดียวยิ้ม โคจูโร่ผู้เป