สวัสดีค่ะ มาถึงตอนสุดท้ายแล้วค่ะ สำหรับ แฟนฟิค บาซาร่า เรื่องแรกในชีวิต (อยากจะบอกว่า มันเขียนรอดด้วย!!!!) สำหรับเนื้อหาที่อิงกับ อนิเม ภาคแรก ทั้ง 12 ตอนเนี่ย ยาวนานไม่ใช่เล่น โครงการต่อไปเอาอะไรดีหนอ ที่จริงแอบมีตอนต่อไปสำหรับเนื้อหาอิงจากเกมส์ภาค 2 มาแล้วนะคะ แต่ยังไม่เป็นรูปร่าง เพราะมัวทำซับ

หรือว่าจะเอา Dance in the vampire bund ฉบับวาย ๆ ที่ใช้ตัวละครเอก original (ที่คิดเอง) ดีหนอ หุหุ 

เอ้า เชิญอ่านกันดีกว่าค่ะ 


Warning : fan-fiction เรื่องนี้ เป็นแนว Yaoi หรือ ชายรักชายค่ะ หากท่านไม่มีความสนใจทางด้านนี้ เชิญกลับออกไปได้ค่ะ และขอความกรุณาผู้ที่จะนำไปลงที่อื่น (แม้จะมีหรือไม่มีก็ตาม ก็ไม่ได้เขียนเก่งไรถึงขั้นว่าจะมีใครเอาไปลงที่อื่นหรอก แต่ของแบบนี้เขาเรียกกันไว้ก่อนน่ะค่ะ) ว่าบอกเราซักนิด เครดิตชื่อคนเขียนอย่างเราซักหน่อย จะขอบคุณมากค่ะ

Sengoku Basara Fan-Fiction (ประหลาด)

Masa x Yuki

-A road in Dream-



ความฝัน....

ฝันหนึ่ง...ของคนคู่หนึ่ง

ซึ่งยืนอยู่คนละฟากฝั่งของแม่น้ำไหลเอื่อย

เปลวเพลิงของภูผาสีแดง

เกล็ดหิมะของบุปผาสีฟ้า

พยัคฆ์แห่งไค  เทพสงครามแห่งเอจิโกะ

ดวงตาของคนทั้งคู่กำลังมองความฝันเดียวกัน

ฝันหนึ่ง...ของคนคู่หนึ่ง

ที่ความมืดมิดสีราตรี จะแปรเปลี่ยนเป็นท้องฟ้าสีขาวพร่าง

ฝันหนึ่ง...ของคนคู่หนึ่ง

จะเป็นความจริงของผู้คน

กลียุคของจอมมาร...

ถึงเวลาจบสิ้นลงแล้ว

จันทร์เสี้ยวกระจ่างกลางฟ้า สูงยิ่งนักกว่าจะฉายแสงส่องลงมาถึงพื้นดิน จันทร์ดวงนี้เหม่อมองผืนแผ่นดินอันสงบเงียบมาแสนนาน ก่อนจะได้มองเห็นเหล่าผู้คนซึ่งกำลังมุ่งมั่นไปยังจุดหมาย ควบตะบึงผ่านป่าใหญ่น้อย แนวพืชผล ผืนนากว้างสุดลูกหูลูกตา โดยทิ้งเพียงฝุ่นควันไว้เบื้องหลัง...

ผู้คนต่างแคว้น...ธงทัพหลากสี กองกำลังเหล่านี้ นำพาความมุ่งมาด ปรารถนาไปยังทิศทางเดียวกัน ภายใต้แม่ทัพคนเดียวกัน...

ท่านมาซามุเนะ...หรือว่า เรื่องนี้ท่านได้เตรียมการเอาไว้แล้ว...  ยูกิมุระควบม้าตามหลังผู้ถูกถามมาติด ๆ เมื่อมองดูกองทัพผสมเหล่านี้แล้วก็ทำให้อดคิดไม่ได้...

เรื่องอะไร?”

ที่ท่านยุบทัพดาเตะ...ตอนนั้น...เพื่อกระตุ้นจิตใจของข้า...  เมื่อคราที่มาซามุเนะประกาศยุบทัพตัวเอง ภายในใจเด็กหนุ่มมีแต่คำถามมากมาย ทว่า ในเวลานี้ ที่รวบรวมกองทัพใหญ่ได้ถึงขนาดนี้ และทำให้เขาออกก้าวเดินมาด้วยกันเช่นนี้...ก็เป็นเพราะคำประกาศนั้นนั่นเอง

ที่ข้ารู้คือ ทุกคนเดิมพันชีวิตกับสิ่งนี้  ยูกิมุระยิ้มจางเมื่อได้รับคำตอบจากชายหนุ่ม...

“Are YOU Ready Guys?!!”  คำถามของมาซามุเนะดังกึกก้องไปทั่ว ทว่า เสียงตอบรับกลับกึกก้องยิ่งกว่า จนแทบทำให้แผ่นดินสะเทือน ดวงจันทร์ซึ่งกำลังเฝ้ามองอยู่ไกล ๆ สั่นไหว

ปราสาทอาซึจิ จะเป็นหลุมฝังศพของจอมมาร!!! จัดการมันให้สิ้นซากไปเลย!!!!” 

และแล้ว ดวงจันทร์ก็ได้เฝ้ามองผู้คนเหล่านั้นต่อไป ท่ามกลางราตรีอันไร้ซึ่งประกายดวงดาว

 

*********************************

 

ดวงตาโศกคู่งามค่อยลืมขึ้นอย่างช้า ๆ ราวกับอยู่ในภวังค์มาแสนนาน...เมื่อปรับภาพเบื้องหน้าจนแจ่มชัดแล้ว โออิจิถึงกับอุทานด้วยความสั่นกลัว

อิจิ...อิจิ...เป็นคนฆ่าหรือ?”  ร่างไร้วิญญาณของท่านหญิงโน นอนหงายอยู่บนพื้นไม้ขัดเงา...

ไม่...ไม่จริง...อิจิ...ทำร้ายท่านพี่หญิง ท่านพี่...  โออิจิพร่ำด้วยเสียงอันหวาดหวั่น ในห้วงความคิดทบทวนกลับไปกลับมา ถึงสาเหตุที่ได้ฆ่าพี่สะใภ้ลงไป ทว่า ก่อนที่นางจะได้ครุ่นคิดไปมากกว่านั้น เสียงระเบิดสนั่นดังจากชั้นล่างสุดของปราสาทก็ดังกึกก้องขึ้น...

...กองทัพ...ทุกคน...ทุกคนกำลังจะมาฆ่าท่านพี่แล้ว  ร่างบอบบางลุกขึ้นช้า ๆ พลางเดินไปยังชั้นบนสุดของปราสาทเพื่อตามหาพี่ชาย...