สวัสดีค่ะ
  เมื่อวานเอา Adolฯ มาเขียน เหลือบไปเห็นนิยายเก่าที่เคยเขียนลงบอร์ดนึงนานมาแล้ว อ่านแล้วก็ตลกดี เพราะปกติเราจะต้องตั้งชื่อตัวละครก่อนลงมือเขียนเรื่องทุกครั้ง แต่ปรากฎว่าเรื่องนี้ ทั้งเมะทั้งเคะ หรือตัวละครประกอบดันไม่มีชื่อเรียกกันเลย เห็นแล้วอยากจะแต่งเป็นเรื่องยาวแล้วตั้งชื่อให้จัง
  แต่ตอนนี้ เอามาลงให้อ่านกันเล่น ๆ ค่ะ เพราะเรื่องที่แต่งยังไม่จบก็มี ลัดคิวไม่ได้ แฮ่ ๆ (แบบว่ามีคนเคือง) ถ้าสะดวกก็อ่านได้เลยค่ะ
 
Warning : fiction เรื่องนี้ เป็นแนว Yaoi หรือ ชายรักชายค่ะ หากท่านไม่มีความสนใจทางด้านนี้ เชิญกลับออกไปได้ค่ะ และขอความกรุณาผู้ที่จะนำไปลงที่อื่น (แม้จะมีหรือไม่มีก็ตาม ก็ไม่ได้เขียนเก่งไรถึงขั้นว่าจะมีใครเอาไปลงที่อื่นหรอก แต่ของแบบนี้เขาเรียกกันไว้ก่อนน่ะค่ะ) ว่าบอกเราซักนิด เครดิตชื่อคนเขียนอย่างเราซักหน่อย จะขอบคุณมากค่ะ
 

วันนี้เป็นวันเกิดของคนที่ผมรัก...ทั้ง ๆ อย่างนั้นเขาก็ไม่ได้มีทีท่าว่าวันนี้ควรจะเป็นวันที่แตกต่างจากวันธรรมดา เลยแม้แต่น้อย...

แต่ก็นั่นล่ะนะ...เขามีตำแหน่งเป็นถึงประธานบริษัทยักษ์ใหญ่ แต่ละวันก็ยุ่งจนแทบไม่ได้สนใจเรื่องเกี่ยวกับชีวิตประจำวันอยู่แล้ว...รวม ถึงเรื่องความรักด้วย

ใช่แล้วล่ะ ผมน่ะรักเขาข้างเดียว...ชายหนุ่มสุดแสนจะเพอร์เฟคที่มีสาว ๆ ซึ่งพร้อมจะแต่งงานกับเขาอย่างจดจ่อ จะมาสนใจ House Keeper กระจอก ๆ อย่างผมไปทำไม...ผมถอนหายใจหนึ่งเฮือก ก่อนจะปลดถุงซีลเสื้อสูทราคาแพงซึ่งจัดส่งมาจากร้านซักแห้งแขวนบน ไม้แขวนเสื้อ ก่อนจะจัดไว้ในตู้เสื้อผ้าบิลด์-อินสุดหรู...

ผมถอยมายืนมองรอบ ๆ ห้องนอนอันกว้างขวางซึ่งเรียบร้อยด้วยฝีมือของผม...พลางแอบปลื้มนิด ๆ ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็ดูเรียบร้อยสะอาดสอ้านด้วยความเอาใจใส่ของผมทั้ง นั้น...บางคนอาจคิดว่าผมรักความสะอาดเกินไปหรือเปล่า? ก็อาจจะใช่ ไม่อย่างนั้นผมคงไม่มาทำงานพิเศษแบบนี้ทั้งที่ชีวิตในรั้วมหา’ลัยก็ยุ่ง ๆ หรอก...แถมยังได้มาทำงานในบ้านของเขาอีกด้วย ผมคงจะไม่เลิกง่าย ๆ เป็นแน่...

ที่จริง...ผมกับเขาไม่ได้เจอกันเพราะผมมาทำงานพิเศษนี้หรอก แต่...เอ้อ...เรียกว่าผมพบเขาควรจะถูก (เพราะเขาคงจำผมไม่ได้หรอก) ที่ร้าน DVD ตรงหัวมุมถนนก่อนเข้าหมู่บ้าน อันที่จริงผมมาส่งเพื่